درسهای کودتا(رهبرفقید حزب کمونیست شیلی از" آلنده " می گوید) " گیلرمو تیلیر " (G.Teillier" صدرحزب کمونیست شیلی ، دردوران دیکتاتوری "پینوشه" (Pinochet) ، سالها به زندان افتاد وشکنجه شد. او مدتها ریاست کمیسیون نظامی حزب کمونیست شیلی رابرعهده داشت ومسئول سازماندهی کمکهای دریافتی از کوبا برای مبارزه بادولت فاشیست شیلی بود. تیلیر ، باجبهه میهنی " مانوئل رودریگز " بازوی نظامی حزب کمونیست شیلی درارتباط بود و بخش عمده ی زندگی خود رابصورت مخفی وبانامهای مستعار متعدد سپری کرد ودر سال 2005 به رهبری حزب کمونیست شیلی برگزیده شد. تیلیر پس ازبازگشت دموکراسی به شیلی، چند سال نماینده ی پارلمان بود ودر 29 اوت 2023 درسن 79 سالگی در سانتاگو درگذشت." "هوگوچاوز" او را دوست بزرگ مردم ونزوئلا وانقلاب بولیواری آمریکای لاتین نامیده است. نوشتارحاضر، یکی ازآخرین مقالات تیلیر است که اندکی قبل ازمرگ ، به مناسبت پنجاهمین سالگرد کودتای شیلی نوشته شده وگزیده ای ازآن به نقل ازنشریه peoples world به فارسی برگردانده شده است.درسال 1952 "سالوادور آلنده" نخستین تبلیغات ریاست جمهوری خودرابامنابع اندکی که دراختیارداشت ، آغازکرد. اوازحمایت حزب سوسیالیست شیلی برخورداربود که چهره های برجسته ی آن هنوز از "کارلوس ایبانز" (C.Ibanez) دیکتاتور نظامی راستگرای سابق حمایت می کردند که اکنون میانه روی اتخاذ کرده بود.حزب کمونیست شیلی(PCCh) نیزکه غیرقانونی بود ومخفیانه فعالیت می کرد ، از آلنده حمایت می کرد. این احزاب ، در"جبهه ی ملی خلق" متحد شده بودند. مطالبات مردم، فراوان بود وزنان برای نخستین باردرانتخابات ریاست جمهوری شرکت می کردند. معهذا، کسانی که به پیروزی آلنده باورداشتند، اندک بودند. اما 20 سال

یکسال پس از " قیام مهسا "نهضت ادامه دارد25 شهریور 1402 ، مصادف است با سالگرد جنبش مردمی " زن ، زندگی ، آزادی ". یکسال پیش درچنین روزی ، قتل حکومتی " مهساامینی " ، جرقه ای شد که آتش اعتراضات خیابانی گسترده رادراغلب شهرهای ایران شعله ور کرد. این اعتراض های خیابانی ، که زنان وجوانان نقشی چشمگیر درآن داشتند، درحالی آغازشد که چند سال پیش هم ، ایران شاهد اعتراضهای گسترده ی کارگران ، فرهنگیان ، بازنشستگان ، کشاورزان ، زنان ودانشجویان بود. برگزاری این اعتراضات ، تاامروزنیز کم وبیش درجای جای ایران ادامه دارد.زمینه های عینی وذهنی جنبش مردمی " زن ، زندگی ، آزادی " رابرخلاف تبلیغات رسمی ،نه دخالتهای امپریالیستی ، بلکه سیاستهای فاجعه باری فراهم آورد که طی چهاردهه قبل ، بویژه درعرصه ی اقتصادی اتخاذ شد وموجب فربه ترشدن سرمایه داران کلان وانگلی کشور وسقوط میلیونها نفربه ورطه ی فقر ومحرومیت گردید. اعمال فشار وپایمال کردن حقوق وآزادیهای دموکراتیک درجامعه ، مخصوصاً درحق زنان ، نیز درشعله ورشدن آتش اعتراضات نقش داشت. مقامات رسمی ، بی حجابی را ویروس ، بیماری ، وناهنجاری اجتماعی می دانند وبی حجابان راهرزه می پندارند. آنها اکنون " قانون عفاف وحجاب" راتدارک می بینند تامجازاتهای سنگین تری را برای افرادی درنظربگیرند که حجاب رارعایت نمی کنند. برخلاف تبلیغات رسمی که اعتراضهای مردمی را" اغتشاش وناامنی " هائی می داند که توسط آمریکا واسرائیل طراحی شده است ، مردم نظردیگری دارند وناباوری خود رابه احتجاجات حکومتی ، درقالب شعارهای خود نشان می دهند : " دشمن ماهمینجاست ! دروغ میگن آمریکاست ! " اکنون دریکسو، دهها میلیون ایرانی برای تامین معاش ونیازهای اولیه ی زندگی روزمره ، بادشواریهای بسیارروبرو هستند وبادورنمائ

ایران واولویتهای موهوم(انتخاب رویکرد یاالزام راهبردی ؟)آنچه که امروز ازآن به عنوان " جمهوری اسلامی ایران" یاد می شود ، چیزی جزفاسدترین رژیم خاورمیانه وشاید جهان ، نیست. کاربه جائی رسیده که حتی دوستان دیروز این رژیم نیز ازاو روی برمی تابند واین کشور، حتی نفوذ خود رادرعراق ولبنان، این دژهای استراتژیک خویش نیزازدست می دهد. اکنون به جزگروههای شبه نظامی شیعه ، دیگرکسی هوادار ادامه ی حیات جمهوری اسلامی ایران درمنطقه نیست وفقط کمکهای مالی وتسلیحاتی به این گروهها توانسته است هنوزآنها رادرمدارسیاستهای ایران نگهدارد. اما افزایش مشکلات اقتصادی ازیکسو ، وبروزاعتراضات مردمی ازسوی دیگر،ازسطح این کمکها نیز تاحدّ قابل ملاحظه ای کاسته است.سرکوب وحشیانه ی اعتراضات اخیردرایران، چهره ی واقعی رژیم حاکم براین کشوررا، حتی به دوستان ناآگاه او نشان داد. مردم بشدت از کمکهای سخاوتمندانه ی دولت به گروههای سیاسی نظامی نیابتی درمنطقه ، ناخشنودند. به زعم آنها، پولی که باید برای بهبود معیشت وزندگی مردم ایران هزینه شود، به جیب گروههای ماجراجوئی سرازیرمی شود که کاری جزبی ثبات سازی منطقه ندارند. کارایران درعراق، دشوارترازلبنان ، سوریه ویمن است. زیرا علیرغم صرف بودجه ی هنگفت وتحمل خسارات وتلفات سنگین ، آمریکائیها ونیروهای خارجی همچنان دراین کشورحضورداشته وزمام امورآنرا دردست دارند. اولویت دیگرایران ، نگاه به شرق وگسترش رابطه باروسیه وچین است. قراراست روسیه درازای کمک تسلیحاتی به جنگ اوکراین ، بیش از 30 فروند جنگنده ی پیشرفته ی " سوخو- 35 "(SU- 35) به ایران بدهد.اما این معامله ، هنوز بدلائل نامعلوم ، عملی نشده است. شاید روسیه ازآن بیم دارد که ایران ازاین جنگنده ها درخلیج فارس استفاده نماید.وضعیت اقتصادی ایران ،

ایدئولوژی آلمانی( معرفی کتاب )ایدئولوژی آلمانی ( Die Deutsche Ideology) که یکی ازنخستین آثارتئوریک مارکس وانگلس می باشد ، حاوی احکام بنیادین ، وتحلیلهای داهیانه ازتاریخ ، ویابقول نویسندگان ، " اقتصاد در عمل " است که درآن ، برای نخستین بار، استباط ماتریالیستی ازتاریخ بیان می شود. دراین کتاب ، مارکس صورتبندی مورد نظرش رااز ادوار تاریخی حرکت جامعه، ونیزجامعه ی بی طبقه ی کمونیستی، تشریح می کند. مارکس و انگلس ، کتاب قطور ایدئولوژی آلمانی رادرواقع ، برای پاسخگوئی به هگلی های جوان ، بویژه " ماکس اشترنر" (M.Stier) ، " فوئرباخ " (Feuerbach)، و "برونو باوئر" (B.Bauer) نوشتند. اگرچه این کتاب 700 صفحه ای، بیشترجنبه ی جدلی دارد امادر آن ، به نکات بسیارمهمی از ماتریالیسم تاریخی وجامعه ی کمونیستی نیز اشاره می شود. بدین ترتیب ایدئولوژی آلمانی ، مانند همه ی آثار جدلی بنیانگذاران مارکسیسم ، دارای عناصراثباتی نیزهست که باید آنرا به حق ، توضیح اصول ماتریالیسم تاریخی دانست. این کتاب ، مجموعه ای از دستنوشته های مارکس وانگلس است که آنها نتوانستند دردوران حیات مارکس، برای آن ناشری بیابند ولذا ، این کتاب تاسالها پس ازمرگ نویسنده ، منتشرنشد. ایدئولوژی آلمانی ، علاوه برتوضیح اساسی ترین اصول ماتریالیسم تاریخی، یک دائره المعارف کامل اجتماعی ، سیاسی ، اقتصادی ، وهنری است که درآن، جوانب مختلف زندگی اجتماعی ، به تصویر ونقد کشیده می شود. بخش اثباتی ایدئولوژی آلمانی( بویژه فصل نخست آن درباره ی فوئرباخ ) ، شرحی ازاندیشه های مارکس وانگلس بدست می دهد که شالوده ی آثار بعدی آنها قرارمی گیرد.ایدئولوژی آلمانی که درسالهای 1845 و1846 دربروکسل به نگارش درآمده ، درنسخه ی آلمانی خود دارای یک عنوان فرعی نیزهست : " نقد ف

آشنائی بامبانی نظریالهیات رهائیبخشمسیحیت دردهه ی 1960 ، باپرچم آزادی ستمدیدگان ازجورستمگران ، قدم به صحنه ی جهان سوم گذاشت. برقراری عدالت وتاکید برحضوردین درعرصه های اجتماعی وسیاسی ، ازمهمترین مطالبات این جنبش بود. درسال 1968 ، اسقف های کلیسای کاتولیک آمریکای لاتین ، درهمایشی اعتراف کردند که تاکنون کلیسا دراین منطقه، جانب دولتهای ظالم را گرفته است اما ازاین پس ، جانب تهیدستان راخواهد گرفت. الهیات باید ازتبیین جهان دست بردارد وبه تغییرآن بپردازد. کنفرانس اسقفهای آمریکای لاتین ، درسند معروف " مدلین " ، برمحتوای انقلابی ورهائیبخش " کتاب خروج " (Book of Exodus) تاکید کرد : " مبارزه برای عدالت ، شرط اصلی ایمان است." چندی بعد ، اسقفها درانقلاب نیکاراگوا شرکت کردند وبه وزارت رسیدند. بدین ترتیب ، پرچم الهیات رهائیبخش (liberation theology) ازآمریکای لاتین برافراشته شد و روابط دولت وکلیسا راازیکسو ، ورابطه ی کلیسا ومردم راازسوی دیگر، دستخوش تحولی شگرف کرد. این الهیات ، مفاهیمی راازعلوم انسانی به وام گرفت وآنها رابا آموزه های انجیلی درهم آمیخت. طرفداران الهیات رهائیبخش ، برای " عمل " اولویت قائل می شدند اما پراکسیس آنها ، باپراکسیس مارکسیستی تفاوت داشت. پراکسیسی که الهیات رهائیبخش تبلیغ می کرد ، درحدّ کاربرد ارسطوئی این عبارت دردولتشهرهای باستان بود درحالیکه پراکسیس مارکسیستی ، ریشه درفرآیند تولید دارد.جنبش الهیات رهائیبخش ، تحت رهبری کشیش وفیلسوف دومینیکنی بنام " گوستاو گوتیرز" (Gustavo Gutierrez)، مردم درحاشیه مانده ی آمریکای لاتین رابه صحنه ی اجتماع وسیاست کشاند. او فقررافقط فقدان امکانات اقتصادی نمی دانست بلکه آنرا " یک شیوه ی خاص اززندگی ، تفکر ، عشق ، عبادت و انتظار" می دانست. تئو